ΟΙ Γ.Ο.Χ. ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.

ΟΙ Γ.Ο.Χ. ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ.

Με αφορμή τον δημοσιογραφικό θόρυβο ο οποίος εδημιουργήθη τελευταίως γύρω από την δράσι και παρουσία των Ιερών Μονών οι οποίες ακολουθούν το πάτριο εορτολόγιο, εις την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, εγράφησαν διάφορα εις τον ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Μεταξύ αυτών διεκρίναμε ένα ιδιαίτερα κατατοπιστικό σχόλιο το οποίο εδημοσιεύθη εις την ημερήσια εφημερίδα των Πατρών ¨ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ¨ την 12/11/1995, το οποίο αναφέρεται εις την θέσι της Ελληνικής Πολιτείας έναντι των Γ.Ο.Χ. της Ελλάδος και το οποίο παραθέτουμε εις την συνέχεια.

Οι λεγόμενοι Παλαιοημερολογίτες δεν είναι παραθρησκευτική οργάνωσις. Είναι Ορθόδοξοι Έλληνες και μάλιστα έτοιμοι να χύσουν το αίμα τους για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία.

1) Κατά τα επίσημα Πρακτικά της Ε’ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων. Οι ούτω αυτοαποκαλούμενοι Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί Παλαιο-ημερολογίται δύνανται να τελούν ακωλύτως τα λατρευτικά τους καθήκοντα. (Συνεδρία Β’ της Τετάρτης 23^ης Απριλίου 1975)

2) Αναγνωρίζονται από το κράτος ως Ορθόδοξοι Κληρικοί.( Απόφασις 30.9.1985 Υπουργείο Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ).

3) Τελούν ανεμπόδιστα όλες τις Ορθόδοξες ιεροπραξίες σε ιδιαίτερους Ναούς, οι οποίοι λειτουργούν ή ανεγείρονται με κανονική κρατική άδεια. (Εγκύκλιοι Υπουργείου Χ.Ο.Π. 137/15.10.1981 και 91/01.06.1982)

4) Τα τελούμενα από αυτούς Ιερά Μυστήρια (Βαπτίσεις,Γάμοι) αναγνω-ρίζονται από την Ελληνική Δικαιοσύνη.(Αγγ.Μπουρόπουλου,Εισαγγελέως, Γνω-μοδότησις υπ’ αριθμ. 1/71 1947 Θέμις, ετ.ΝΗ’ 1.2-15.3.1947, σελ.70-1 απόφασις Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς 1513/1972 κλπ.)

5) Και καταχωρούνται στα Ληξιαρχικά Βιβλία του Κράτους με την απόφασι του Υπουργείου των Εσωτερικών, βλ.εγκύκλιο υπ’αριθ.62/5.4.1969 με θέμα «Καταχώρησις εν τοις Ληξιαρχικοίς Βιβλίοις Γάμων και Βαπτίσεων τελουμένων υπό Παλαιοημερολογιτών Εφημερίων»

6) Τέλος σύμφωνα με τις αποφάσεις της ολομελείας του Αρείου Πάγου 378 και 379 του 1980 οι Παλαιοημερολογίτες δεν είναι ούτε σχισματικοί ούτε αιρετικοί.

  

2/15 Σεπτεμβρίου 2013.

2/15 Σεπτεμβρίου 2013.

Σήμερα μετὰ τὸ τέλος τῆς θείας λειτουργίας τελέσθηκε ἁγιασμὸς διὰ τὰ παιδιὰ τῆς ἀδελφότητας ὅπου ἀρχίζουν τὴν νέα σχολικὴ χρονιᾶς κλῆρος καὶ γονεῖς προσευχηθήκαμε νὰ ἔχουν μία καλὴ καὶ εἰρηνικὴ χρόνια.

Άγιος Μάμας.Εορτάζει στις 2 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.

Άγιος Μάμας.Εορτάζει στις 2 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.

Ἀκμαῖος ὢν Τριάδος εἰς πίστιν Μάμας,
Ἀκμαῖς τριαίνης καρτερεῖ τετρωμένος.
Δευτερίῃ χολάδες Μάμαντος χῦντο τριαίνῃ.

Βίος Αγίου Λογγίνου του Εκατόνταρχου.

Βίος Αγίου Λογγίνου του Εκατόνταρχου.
Ο Άγιος Λογγίνος ο Εκατόνταρχος εορτάζει στις 16 Οκτωβρίου



Ποιός είναι ο Άγιος Λογγίνος
Ο Άγιος Λογγίνος, ήταν Εκατόνταρχος και καταγωγής Ιουδαϊκής. Ζούσε κατά την εποχή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και υπηρετούσε ως Εκατόνταρχος, στην υπηρεσία του Πιλάτου.
Ο Λογγίνος κατά την ημέρα κατά την οποίαν σταυρώθηκε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, επήρε διαταγή από τον Πιλάτο, να φυλάττη με τους στρατιώτες του το Σώμα του Ιησού.

Βίος Αγίου Μακαρίου Αρχιεπισκόπου Κορίνθου του Νοταρά.

Βίος Αγίου Μακαρίου Αρχιεπισκόπου Κορίνθου του Νοταρά.
Ο Άγιος Μακάριος Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου ο Νοταράς τιμάται στις 17 Απριλίου.
Ο Άγιος Μακάριος, κατά κόσμο Μιχαήλ Νοταράς, ήταν ο πέμπτος κατά σειρά υιός του Γεωργαντά και της Αναστασίας και ένα από τα εννέα παιδιά της οικογένειας αυτής.
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Κορινθίας το 1731.

Βίος Αγίου Αντίπα Επισκόπου Περγάμου.

Βίος Αγίου Αντίπα Επισκόπου Περγάμου.
Ο Άγιος Αντίπας Επίσκοπος Περγάμου εορτάζει στις 11 Απριλίου.
Στην Πέργαμο της Μικρός Ασίας γεννήθηκε ο Άγιος Αντίπας. Έζησε εκεί κατά τους χρόνους των Δώδεκα Αποστόλων του Κυρίου, κατά τον πρώτο δηλαδή μ.Χ. αιώνα.
Προτού ακόμη γίνει Χριστιανός, ήταν φορτωμένος με αρετές.

Βίος Αγίας Πολυχρονίας της Μάρτυρος.

Βίος Αγίας Πολυχρονίας της Μάρτυρος.
Η Αγία Πολυχρονία η Μάρτυς εορτάζει στις 23 Απριλίου.



Η Αγία Μάρτυς Πολυχρονία ήταν μητέρα του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου του Τροπαιοφόρου και καταγόταν από την πόλη Λύδδα (Διόσπολη) της Παλαιστίνης. Προερχόταν και εκείνη από φημισμένο και αρχοντικό γένος. Ήταν σεμνή και γενναία και πλημμυρισμένη από σωφροσύνη, καλοσύνη και γλυκύτητα. Απ' όλα πιο πολύ η ψυχή της αγαπούσε τον Θεό, την προσευχή και την ταπείνωση. Ο χρόνος της κυλούσε με την ανάγνωση των Θείων Γραφών και την προσευχή. Τις προσευχές δε και τις αγρυπνίες της, η μακαρία Πολυχρονία, τις συνόδευε με εγκράτεια και νηστεία. Έτσι, αποσπασμένος ο νους της από τη γη υψωνόταν στον ουρανό και βυθιζόταν στη θεωρία του Θεού. Με αυτό τον τρόπο μεταμόρφωνε το γύρω χώρο της και άφηνε να διαχέεται στο ειδωλολατρικό περιβάλλον του συζύγου της Γεροντίου η πάντερπνη οσμή της πνευματικής ευωδίας.

Η Αγία Πολυχρονία μεγάλωνε κρυφά τον υιό της με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Του μετέδιδε την θερμή της αγάπη προς τον Χριστό, καθώς και την βαθιά ευλάβειά της. Και όταν εκείνος αντιμετώπισε το μαρτύριο για την αγάπη του Χριστού, η Αγία βρισκόταν διαρκώς κοντά του. Και στη φυλακή και στον τόπο των μαρτυρίων. Φρόντιζε πάντοτε για την ενίσχυσή του με τα Άχραντα Μυστήρια.

Όταν την είδε ο βασιλέας Διοκλητιανός να ομιλεί στον Άγιο, την κάλεσε κοντά του και την ρώτησε ποια είναι. Η Αγία με πνευματική ανδρεία απάντησε: «Με λένε Πολυχρονία και είμαι Χριστιανή, όπως και ο υιός μου Γεώργιος, που νομίζεις ότι τιμωρείς, ενώ αυτός στεφανώνεται από τον Βασιλέα Χριστό». Εξοργισμένος ο Διοκλητιανός πρόσταξε να την βασανίσουν αμέσως. Στην συνέχεια την κρέμασαν επάνω σε ένα ξύλο και της έκαναν ακόμη μεγαλύτερα μαρτύρια. Κατέσχισαν τις σάρκες του σώματός της με σιδερένιες χειράγρες τόσο πολύ, που φάνηκαν τα σπλάχνα της. Ύστερα πήραν αναμμένες λαμπάδες και άρχισαν να καίνε τις πληγές της. Παρόλα αυτά εκείνη έμενε ασάλευτη στην πίστη της και ανδρεία στον λογισμό της. Οι δήμιοι όμως συνέχισαν. Της φόρεσαν με λαβίδες σιδερένια πυρακτωμένα υποδήματα. Η Αγία Πολυχρονία, με την παρηγοριά του Παρακλήτου, νίκησε τους πόνους και παρέδωσε με ειρήνη την αγία της ψυχή στα χέρια του Θεού.

Το τίμιο λείψανό της το παρέλαβαν κρυφά οι Χριστιανοί και το ενταφίασαν δοξάζοντας τον Θεό.

Άγιος Μάμας.

Άγιος Μάμας.
Εορτάζει στις 2 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.


Ἀκμαῖος ὢν Τριάδος εἰς πίστιν Μάμας,
Ἀκμαῖς τριαίνης καρτερεῖ τετρωμένος.
Δευτερίῃ χολάδες Μάμαντος χῦντο τριαίνῃ.

Μέγας Βασίλειος: Ομιλία στους Αγίους Σαράντα Μάρτυρες.

Το θαυμάσιο τούτο κείμενο δε ξέρουμε ποιο χρόνο γράφηκε. Εκφωνήθηκε όμως στη μνήμη (9 Μαρτίου) των 40 Μαρτύρων, που το 320 θανατώθηκαν κατά το διωγμό του Λικινίου. Τους ιερούς αυτούς αθλητές, επειδή γενναία ομολόγησαν πίστη στον Χριστό, τους σύναξαν και τους έστησαν στην παγωμένη λίμνη στο κέντρο της Σεβάστειας.

Απόκρισις περί αναξίων αρχόντων.

Απόκρισις περί αναξίων αρχόντων[1]

TOY EN ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ

Πηγή: Περιοδικό «Αγιορείτικη Μαρτυρία» τεύχος 7. Μάρτιος – Μάιος 1990. Σελ. 98-99.


Γιατί ο Θεός επιτρέπει οι "ελέω Θεού" άρχοντές μας, να είναι συχνά ΑΝΑΞΙΟΙ; Και αν είναι "ελέω Θεού", και "τεταγμένοι από τον Θεό" κατά την Αγία Γραφή, πώς γίνεται να είναι συχνά ανάξιοι; Ο άγιος Αναστάσιος ο Σιναϊτης, μας εξηγεί...

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος:Ἄς βλέπουμε τίς δικές μας ἁμαρτίες καί ὄχι τῶν ἄλλων!

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος:Ἄς βλέπουμε τίς δικές μας ἁμαρτίες καί ὄχι τῶν ἄλλων!


Όσοι είναι όρθιοι, ας απλώσουν φιλάδελφα το χέρι τους στους πεσμένους. Όσοι βαδίζουν σταθερά στο δρόμο της σωτηρίας, ας προσελκύσουν κι εκείνους που τριγυρνούν στις γκρεμοτοπιές της απώλειας. Ας μη νοιαζόμαστε μόνο για το συμφέρον μας, αλλά και για την ωφέλεια των αδελφών μας.

Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ «Λόγος εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου»

Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ «Λόγος εἰς τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου».

(νεοελληνικὴ ἀπόδοση)

Ἐὰν τὸ δένδρο ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὸν καρπό, καὶ τὸ καλὸ δένδρο παράγει ἐπίσης καλὸν καρπὸ (Ματθ. 7, 16. Λουκ. 6, 44), ἡ μητέρα τῆς αὐτοαγαθότητος, ἡ γεννήτρια τῆς ἀΐδιας καλλονῆς, πῶς δὲν θὰ ὑπερεῖχε ἀσυγκρίτως κατὰ τὴν καλοκαγαθία ἀπὸ κάθε ἀγαθὸ ἐγκόσμιο καὶ ὑπερκόσμιο;

Λόγος στὴ Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου) τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ.

Λόγος στὴ Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου)
τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ.

 (νεοελληνικὴ ἀπόδοσις)

1. Ἐλᾶτε ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἀνθρώπινη γενιά, καὶ κάθε γλώσσα, καὶ κάθε ἡλικία, καὶ κάθε ἀξίωμα, νὰ γιορτάσουμε μὲ ἀγαλλίαση τὴ γέννηση τῆς παγκόσμιας χαρᾶς.
Γιατὶ ἂν οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ ψεύτικα δαιμονικὰ παραμύθια ποὺ ξεγελοῦν τὸ μυαλὸ καὶ σκοτεινιάζουν τὴν ἀλήθεια, κι᾿ ἂν ἀκόμα προσφέροντας ὅ,τι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν τιμοῦσαν γενέθλια βασιλιάδων, ποὺ τοὺς τυραννοῦσαν σ᾿ ὅλη τους τὴ ζωή, πόσο περισσότερο πρέπει ἐμεῖς νὰ τιμοῦμε τὴ γέννηση τῆς Θεοτόκου, ποὺ ἀνώρθωσε ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος, ποὺ ἄλλαξε τὴ λύπη τῆς πρώτης μας μητέρας, τῆς Εὔας, σὲ χαρά;

Μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ ᾿Ιωάννου Εὐαγγέλιον .

Μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ ᾿Ιωάννου

Εὐαγγέλιον .

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Ϛ´ 14 - 3014 Ηκουσε δε τότε ο βασιλεύς Ηρώδης τα περί του Ιησού, διότι το όνομα αυτού είχε γίνει πλέον γνωστόν, και έλεγεν ότι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής ανεστήθη εκ νεκρών και δια τούτο ενεργούν δι' αυτού αι υπερφυσικαί αυταί δυνάμεις. 15 Αλλοι έλεγαν ότι είναι ο Ηλίας· άλλοι δε ότι είναι προφήτης, όπως ένας από τους προφήτας. 16 Ακούσας δε ο Ηρώδης αυτά είπε ότι “αυτός είναι ο Ιωάννης, τον οποίον εγώ αποκεφάλισα. Αυτός ανεστήθη εκ νεκρών”. 17 Ο ίδιος ο Ηρώδης έστειλε και συνέλαβε τον Ιωάννην και τον έρριψε δεμένον εις την φυλακήν, εξ αιτίας της συζύγου του αδελφού του, της Ηρωδιάδος, την οποίαν αυτός είχε πάρει παρανόμως ως σύζυγον του. 18 Διότι έλεγε ο Ιωάννης στον Ηρώδην ότι “δεν σου επιτρέπεται να έχης την γυναίκα του αδελφού σου”. 19 Η δε Ηρωδιάς έτρεφε μέσα της μίσος και αγανάκτησιν εναντίον του Ιωάννου και ήθελε να τον φονεύση, αλλά δεν ημπορούσε, 20 επειδή ο Ηρώδης εφοβείτο τον Ιωάννην, διότι τον εγνώριζεν ως άνθρωπον δίκαιον και άγιον και τον διετήρει εις την ζωήν και όταν τον ήκουσε, πολλά από εκείνα που είπε ο Ιωάννης τα έκαμνε και κάθε φορά, που τον συναντούσε, τον ήκουε με ευχαρίστησιν. 21 Αλλά ήλθε ημέρα ευκαιρίας δια την Ηρωδιάδα· όταν ο Ηρώδης, δια να εορτάση τα γενέθλιά του, παρέθεσε δείπνον στους μεγάλους άρχοντας αυτού, στους χιλιάρχους και στους προύχοντας της Γαλιλαίας. 22 Εισήλθεν η θυγάτηρ αυτής της Ηρωδιάδος και εχόρευσε και ήρεσεν στον Ηρώδην και τους άλλους συνδαιτημόνας. Είπε δε ο Βασιλεύς εις την κόρην· “ζήτησέ μου ο,τι θέλεις και εγώ θα σου το δώσω”. 23 Και της ορκίσθη πως, “θα σου δώσω ο,τι μου ζητήσεις, μέχρι ακόμη και το μισό βασίλειόν μου”. 24 Εκείνη δε εξελθούσα έτρεξε προς την μητέρα της και την ηρώτησε· “τι να ζητήσω;” Εκείνη δε είπε· “την κεφαλήν του Ιωάννου του Βαπτιστού”. 25 Και εκείνη εισώρμησε αμέσως βιαστικά στον βασιλέα και εζήτησε λέγουσα· “θέλω να μου δώσης αυτήν την στιγμήν την κεφαλήν του Ιωάννου του Βαπτιστού επάνω εις ένα πιάτο”. 26 Και ο βασιλεύς ελυπήθη παρά πολύ, αλλά δια τους όρκους, που είχε κάμει, και δια να μη εκτεθή στους συνδαιτημόνας του ως επίορκος, δεν ηθέλησε να αθετήση την υπόσχεσίν του. 27 Και αμέσως έστειλε ο βασιλεύς δήμιον και διέταξε να φέρη την κεφαλήν του Ιωάννου. 28 Εκείνος δε επήγε, απεκεφάλισε τον Ιωάννην εις τηνφυλακήν, έφερε την κεφαλήν του μέσα στο πιάτο και την έδωκεν εις την κόρην και η κόρη την έδωκεν εις την μητέρα της. 29 Και όταν ήκουσαν οι μαθηταί του Ιωάννου το θλιβερόν γεγονός, ήλθαν και επήραν το νεκρό σώμα του και το έβαλαν εις μνημείον. 30 Οι Απόστολοι, αφού ετελείωσεν η περιοδεία των, συνεκεντρώθησαν κοντά στον Ιησούν και ανέφεραν εις αυτόν όλα, και όσα έκαμαν και όσα εδίδαξαν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ.                                                                

 Ἐκ τοῦ κατά Μάρκον

Κεφ. στ’ 14-30

Ἐ

κεῖνο τόν καιρό, ἄκουσε γιά τόν Ἰησοῦ ὁ βασιλιάς Ἡρώδης, γιατί τό ὄνομά του εἶχε γίνει γνωστό καί ἔλεγε ὅτι: «ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστῆς ἀναστήθηκε ἀπό τούς νεκρούς, γι’ αὐτό μπορεῖ καί κάνει τέτοια θαύματα». Ἄλλοι ἔλεγαν: «Εἶναι ὁ Ἠλίας». Ἄλλοι ἔλεγαν: «Εἶναι προφήτης σάν ἕνας ἀπό τούς παλαιούς προφήτες». Ὅταν τ’ ἄκουσε αὐτά ὁ Ἡρώδης εἶπε: «Αὐτός εἶναι ὁ Ἰωάννης, πού ἐγώ τόν ἀποκεφάλισα· ἀναστήθηκε ἀπό τούς νεκρούς».

        Πραγματικά, ὁ ἴδιος ὁ Ἡρώδης εἶχε στείλει νά συλ-λάβουν τόν Ἰωάννη καί τόν εἶχε βάλει στή φυλακή. Αὐτό τό ἔκανε ἐξαιτίας τῆς Ἡρωδιάδας, πού τήν εἶχε παντρευτεῖ, παρ’ ὅλο πού ἦταν γυναίκα τοῦ Φίλιππου, τοῦ ἀδελφοῦ του. Ὁ Ἰωάννης τότε ἔλεγε στόν Ἡρώδη: «Δέν σοῦ ἐπιτρέπεται νά ἔχεις τή γυναίκα τοῦ ἀδελφοῦ σου». Ἡ Ἡρωδιάδα λοιπόν μισοῦσε τόν Ἰωάννη καί ἤθελε νά τόν σκοτώσει, ἀλλά δέν μποροῦσε, γιατί ὁ Ἡρώδης τόν φοβόταν. Ἤξερε πώς ὁ Ἰωάννης ἦταν δίκαιος κι ἅγιος ἄνθρωπος, καί γι’ αὐτό ἐφάρμοζε πολλά ἀπ’ αὐτά πού τοῦ ἔλεγε, καί τόν ἄκουγε εὐχαρίστως.

        Τελικά ἡ Ἡρωδιάδα βρῆκε τήν εὐκαιρία, ὅταν ὁ Ἡ-ρώδης γιά τά γενέθλιά του κάλεσε σέ δεῖπνο τούς πολιτικούς καί στρατιωτικούς ἄρχοντες καί τούς ἐπισήμους τῆς Γαλιλαίας. Τότε μπῆκε στήν αἴθουσα ἡ θυγατέρα της Ἡρωδιάδας καί χόρεψε. Τόσο ἄρεσε στόν Ἡρώδη καί στούς καλεσμένους, πού ὁ βασιλιάς εἶπε στό κορίτσι: «Ζήτησέ μου ὅ,τι θέλεις, καί θά σοῦ τό δώσω, μέχρι τό μισό μου βασίλειο». Αὐτή πῆγε καί ρώτησε τή μητέρα της: «Τί νά ζητήσω;» Κι ἐκείνη τῆς ἀπάντησε: «Τό κεφάλι τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστῆ». Ἦρθε ἀμέσως βιαστικά στόν βασιλιά καί τοῦ εἶπε: «Θέλω τώρα ἀμέσως νά μοῦ δώσεις τό κεφάλι τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστῆ ˝ἐπί πίνακι˝». Ὁ βασιλιάς στενοχωρήθηκε· ἐξαιτίας ὅμως τοῦ ὅρκου πού εἶχε δώσει μπροστά στούς καλεσμένους, δέν θέλησε νά τῆς τό ἀρνηθεῖ. Ἔστειλε τότε ἀμέσως ἕ-ναν στρατιώτη τῆς φρουρᾶς μέ τή διαταγή νά φέρει τό κεφάλι τοῦ Ἰωάννη. Ἐκεῖνος πῆγε καί τόν ἀποκεφάλισε στή φυλακή. Ἔφερε τό κεφάλι του σ’ ἕνα πιάτο καί τό ἔδωσε στό κορίτσι, καί τό κορίτσι τό πῆγε στή μάνα της. Ὅταν τό ‘μάθαν οἱ μαθητές τοῦ Ἰωάννη, ἦρθαν καί πῆ-ραν τό σῶμα του καί τό ἔβαλαν σέ μνῆμα. Οἱ ἀπό-στολοι ἐπέστρεψαν στόν Ἰησοῦ καί τοῦ διηγήθηκαν ὅλα ὅσα ἔκαναν κι ὅσα δίδαξαν.-      

Μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ ᾿Ιωάννου.ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΙΓ´ 25 - 32.

Μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ ᾿Ιωάννου. 29 Αυγούστου .

ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΙΓ´ 25 - 32.

25 ὡς δὲ ἐπλήρου ὁ Ἰωάννης τὸν δρόμον, ἔλεγε· τίνα με ὑπονοεῖτε εἶναι; οὐκ εἰμὶ ἐγώ, ἀλλ’ ἰδοὺ ἔρχεται μετ’ ἐμὲ οὗ οὐκ εἰμὶ ἄξιος τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν λῦσαι. 26 Ἄνδρες ἀδελφοί, υἱοὶ γένους Ἀβραὰμ καὶ οἱ ἐν ὑμῖν φοβούμενοι τὸν Θεόν, ἡμῖν ὁ λόγος τῆς σωτηρίας ταύτης ἀπεστάλη. 27 οἱ γὰρ κατοικοῦντες ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν τοῦτον ἀγνοήσαντες, καὶ τὰς φωνὰς τῶν προφητῶν τὰς κατὰ πᾶν σάββατον ἀναγινωσκομένας κρίναντες ἐπλήρωσαν, 28 καὶ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου εὑρόντες ᾐτήσαντο Πιλᾶτον ἀναιρεθῆναι αὐτόν. 29 ὡς δὲ ἐτέλεσαν πάντα τὰ περὶ αὐτοῦ γεγραμμένα, καθελόντες ἀπὸ τοῦ ξύλου ἔθηκαν εἰς μνημεῖον. 30 ὁ δὲ Θεὸς ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν· 31 ὃς ὤφθη ἐπὶ ἡμέρας πλείους τοῖς συναναβᾶσιν αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας εἰς Ἱερουσαλήμ, οἵτινές εἰσι μάρτυρες αὐτοῦ πρὸς τὸν λαόν. 32 καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς εὐαγγελιζόμεθα τὴν πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίαν γενομένην, ὅτι ταύτην ὁ Θεὸς ἐκπεπλήρωκε τοῖς τέκνοις αὐτῶν, ἡμῖν, ἀναστήσας Ἰησοῦν,

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

         

Πράξεων τῶν Ἀποστόλων τό Ἀνάγνωσμα.

          Ἐκεῖνες τίς μέρες, ὅταν ὁ Ἰωάννης πλησίαζε νά ὁλο-κληρώσει τό ἔργο του, ἔλεγε: «ποιός νομίζετε πώς εἶμαι; Δέν εἶμαι ἐγώ αὐτός πού περιμένετε. Αὐτός ἔρχεται ὕστερα ἀπό μένα, κι ἐγώ δέν εἶμαι ἄξιος οὔτε νά λύσω τά ὑποδή-ματα ἀπό τά πόδια του».

 Ἀδέρφια, ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ καί οἱ ἄλλοι ἐδῶ πού σέβεστε τόν ἕνα Θεό: σ’ ἐσᾶς στάλθηκε τό μήνυμα τῆς σωτηρίας αὐτῆς, γιά τήν ὁποία σᾶς μιλάω. Οἱ κάτοικοι τῆς Ἱε-ρουσαλήμ καί οἱ ἄρχοντές τους δεν κατάλαβαν οὔτε ποιός εἶναι ὁ Ἰησοῦς οὔτε τά λόγια τῶν προφητῶν πού διαβάζονται κάθε Σάββατο, ὅμως χωρίς νά τό ξέρουν, τά ἐξεπλή-ρωσαν καταδικάζοντας τόν Ἰησοῦ. Καί ἐνῶ δέν βρῆκαν καμιά αἰτία γιά νά τόν καταδικάσουν σέ θάνατο, ζήτησαν ἀπό τόν Πιλάτο νά θανατωθεῖ. Κι ὅταν ἐκτέλεσαν ὅλα ὅσα εἶχαν προφητέψει οἱ Γραφές γι’ αὐτόν, τόν ἀποκαθήλωσαν ἀπό τόν Σταυρό καί τόν ἔβαλαν σ’ ἕνα μνῆμα. Ὁ Θεός ὅμως τόν ἀνέστησε ἀπό τούς νεκρούς. Τότε αὐτός γιά πολλές μέρες συνέχεια φανερωνόταν σ’ ἐκείνους πού εἶχαν ἀνεβεῖ μαζί του ἀπό τή Γαλιλαία στά Ἱεροσόλυμα. Αὐτοί εἶ-ναι μάρτυρες τῆς ἀνάστασής του μπροστά στόν λαό. Ἔτσι κι ἐμεῖς σᾶς φέρνουμε τό χαρμόσυνο μήνυμα, ὅτι τήν ὑπό-σχεση πού ἔδωσε ὁ Θεός στούς προγόνους μας, τήν ἐκ-πλήρωσε στά παιδιά τους, σ’ ἐμᾶς: ἀνέστησε τόν Ἰησοῦ.-    

Εορτή της αποτομής της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου - Αυγουστίνος Καντιώτης Εορτάζει σταθερά στις 29 Αυγούστου.

Εορτή της αποτομής της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου - Αυγουστίνος Καντιώτης
Εορτάζει σταθερά στις 29 Αυγούστου.

Εἶναι ἀπαραίτητο νὰ νηστεύουμε;Ἁγίου Κασσιανοῦ τοῦ Ρωμαίου.

Εἶναι ἀπαραίτητο νὰ νηστεύουμε;Ἁγίου Κασσιανοῦ τοῦ Ρωμαίου.

Πρῶτα θὰ κάνω λόγο γιὰ τὴν ἐγκράτεια στὰ φαγητά, ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετή της γαστριμαργίας, καὶ γιὰ τὸν τρόπο τῶν νηστειῶν καὶ τὴν ποσότητα τῶν φαγητῶν. Καὶ αὐτά, ὄχι ἀπὸ τὸν ἑαυτό μου, ἀλλὰ καθὼς παραλάβαμε ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες.

Η Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννη εορτάζεται στις 29 Αυγούστου.

Η Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννη εορτάζεται στις 29 Αυγούστου.
Ο Πρόδρομος δεν είναι μονάχα ο κήρυκας της μετανοίας, δεν είναι μόνον ο προάγγελος της χαράς του ερχομού του Χριστού, αλλά είναι συγχρόνως και μια φωνή
ελέγχου. Ο Πρόδρομος δεν μένει αδιάφορος και απαθής στην διεφθαρμένη ζωή των ισχυρών και δυνατών.

Παρακλητικός Κανών στον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Φανούριο. Η Εκκλησία μας τιμάει την μνήμη του Αγίου στις 27 Αυγούστου.

Παρακλητικός Κανών στον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Φανούριο.
Η Εκκλησία μας τιμάει την μνήμη του Αγίου στις 27 Αυγούστου



Ὁ Ἱερεύς: Εὐλογητός ὁ Θεός ἠμῶν πάντοτε, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων.
Ὁ Ἀναγνώστης: Ἀμήν.
Δόξα σοί, ὁ Θεός ἠμῶν, δόξα σοί.
Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός, ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἠμίν
καί καθάρισον ἠμᾶς ἀπό πάσης κηλίδος καί σῶσον, Ἀγαθέ τάς ψυχᾶς ἠμῶν.

Άγιος Φανούριος ο Μεγαλομάρτυς.

Άγιος Φανούριος ο Μεγαλομάρτυς.ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο Άγιος Φανούριος είναι αναμφίβολα μια άγια, σημαντική νεανική μορφή, που ξεχωρίζει με τον δικό του τρόπο ανάμεσα στους άλλους Αγίους της χριστιανοσύνης, γιατί δεν τιμάται απλώς σε μια μόνον ημε­ρομηνία, αλλά η πίστη των χριστιανών κά­νει συχνά τη γνωστή φανουρόπιτα.